3
Was het aanbrengen van de scharnieren een probleem geweest, het boren van gaten in de poten van het bad was onmogelijk. De boren braken stomweg af en ik prees me gelukkig dat ik bij de Gamma ook een veiligheidsbril had aangeschaft. De stukken vlogen om mijn oren. Van de boor. Op het bad zelf zat geen krasje. Dan zou ik de kettingen maar niet vastzetten aan het bad zelf, besloot ik. Onder het bad was nog ruimte genoeg om ze er onderdoor te trekken.
Het eigenlijke bouwen was voltooid, maar nu begonnen de problemen pas echt. Met de Gouden Gids in de hand belde ik tientallen bedrijven af. De reacties waren negatief en soms zelfs buitengewoon vijandig. Waarom ik dat spul wilde hebben en dan ook nog in zulke hoeveelheden, dat wekte de achterdocht van praktisch elke leverancier. Uiteindelijk had ik dan toch beet. De eigenaar was nogal schichtig, aangezien er een veroordeling wegens een onafzienbare rij milieudelicten boven zijn hoofd hing, maar hij kon me wel aan het spul helpen. Hij stelde twee voorwaarden: na zonsondergang halen en over de herkomst zwijgen als het graf. Het regende op de terugweg van het bedrijf, maar in mijn hoofd scheen de zon.
Het decor stond, de speciale effecten waren uitvoerig getest.
Het wachten was op de hoofdrolspeler. Première; en laatste voorstelling tegelijk. Het leven was mooi. Daar deed een beetje regen niks aan af.
Het slachtoffer kwam precies op de afgesproken tijd. Ik gebaarde naar de bank en ging verder met het maken van de salade. Het slachtoffer had drie grote flessen wijn meegenomen.